Takvim, yapraklarını tamamlayarak yılın sonuna geldi. Ömrümüzden bir yıl daha geçmek üzere. Ölüme bir yıl daha yaklaştık. İçimizin bize söyledikleri bir bir sıralanıyor. Tıpkı yıl dediğimiz takvimin sadece günlerin ardı ardına dizilmesi gibi. Ancak her gün müsavi değildir. Bazı zamanlar bir seneyi başlı başına omuzlarken bazı aylar bir güne sığdırılıyor. Zamanın tartısı yaşanmışlıklarımızın ağırlığına göre şekilleniyor. Kimisi uzun kimisi ağır ya da kısa. İdeallerimize ulaştık mı yoksa caygınlık mı gösterdik geçen ayların toplamında. Beklentilerimizi getirdi mi hayatımıza yoksa olanı da mı alıp götürdü? Bu sene bizim yılımız oldu, istediklerimiz gerçekleşti mi diyoruz yahut bu sene de bekleneni getirmedi yılbaşında tuttuğumuz dilekler mi dedik!
Gün oldu konuştuk bağırdık, gün de oldu suskunluklarımız birikti içimizde. Kelimelerimiz çoğaldı sıkıştık. İçimize düşenler olduğu gibi, içimizden düşenler de oldu. Zaman ilerledi mi bilmiyorum ama eskidiği muhakkak. Tecrübe edindik bizde umursamazlık konusunda. Kalbimizin perdeleri artarken katılaştık biraz daha. Alıştık haksızlıklara karşı. Önceki yıllarda hayret edip şaşırdıklarımıza bu sene hiç şaşırmadık. Eskiden üzüldüklerimize daha üzülürken birçoğuna öncekiler kadar kırılmadık. İnsanoğludur yapar normal dedik. Belki de yılın en ağır bilançosu mali olmaktan daha çok bunlardı.
Peki ne kazandık ne kaybettik. Mali olarak daha fazla küçüldük. Umut ve güven duygumuzda eksilme oldu. Söze itimadımız azalırken söylenene inancımız da eskidi biraz daha. Daha bireyselleştik. Daha seküler olduk. Daha minimalist olmayı tercih ettik. Arkadaşlıklarımızı azaltıp dostluklarımızı sınırladık. Akraba ziyaretlerimizi azalttık belki de. İletişim ve ilişkilerimizi hızlandırıp çoğalttık lakin hiçbirini derinleştirme ihtiyacı duymadık. Sosyal medya da daha çok vakit geçirdik. Attığımız mesaj sayısını artırırken kelimelerin vurgusu aynı çoğunlukta tesirli değildi. Bir araya gelmeden dijital yakınlıklar kurduk. Kavgalarımızı, tartışmalarımızı yine bu mecralarda yürüttük. Yine de yorucu bir yıl oldu.
Evet, geçirdiğimiz bu yıl da seçiciliğimiz de arttı. Yürüdüklerimizle veda etmemiz gerekenleri ayırt edici bir hal, dil ve duygu ile netleştirdik. Hangi dert bizim hangisi bize yüklenmiş ayrımını yapmaya çalıştık. Hangi susmanın hikmet, hangi beklemenin vefa ve sadakat, hangisinin sevgi ve korku olduğu hususlarında kafa yorduk. Kalan ömrümüzü daha iyi değerlendirmemiz gerektiği üzerinden yeni niyetler oluşturduk. Gözümüzde ve gönlümüzde büyüttüğümüz koca koca insanların küçük işlerle uğraştıklarını gördükçe, fikri kırılmalarına şahit oldukça, yanlış tercihlerini anladıkça şaşı bakışımızı değiştirdik. Tarafımızı ve safımızı belli ederken körü körüne bir teslimiyetten uzak kalmayı da öğrendik. Kullanıldığımızı, kandırıldığımızı, gaza getirildiğimiz yerleri daha bir keşfettik. Sözden öze yolculuğumuzda daha samimi eylem ve söylemler ortaya koyduk. Kıyıla kıyıla doğrandığımızdan olmalı ki, sadece gözümüzüz budaktan esirgemek yerine sözümüzü de esirgedik ve sadece hakkettiğince kullandık. Sırtlandığımız yüklere ve yaptığımız fedakarlıklara aslında çok da mecbur olmadığımızı, vefa olarak karşılık görmek şöyle dursun nankörlük olarak karşılık aldığımızdan anladık.
Geldik işte yılın sonuna. Her yeni yıl geldiğinde dilek listeleri sıralar insanlar. Temennilerin sonuca katkı etmediğini gördüğümüzden, dileklerin dilemeyle kaldığını öğrendiğimizden beri bu sene öyle bir şey yapmadık. Hesap defteri düzenine geçiş yaptık! Muhasebe olanları yazmaya başladık. Birine haksızlık ettik mi, kendimize acımasızlık yaptık mı, susarak yanlışa ortak olduk mu, rahatımız kaçmasın diye sessiz durduk mu? Hakikatin içinde miyiz kenarın da mı? Şimdi bunları yazdık listemize…
Bütün bu sebepleri bir araya getirerek yaptığımız iç muhasebe; bizi kendimize karşı biraz insaflı olmayı davet ediyor. Bu yüzden yeni yıl için yeni ve büyük laflar etmeye gerek yok. Zira o lafların senelerdir değiştirdiği hiçbir şey yok. Kendimizi kandırmayalım. Değişmesi gerekenler ile kendimizi değiştirmeden hiçbir şey değişmeyecektir.
Ne getirecekse gelen yıl öncekilerde olduğu gibi yaşayacağız yine hesapsız bir şekilde…
Yorumlar kapalı.